Dim Meat Trees

Tuesday, January 20, 2009

Σιγαρέτα Μέξη

2 Cups

The Infinity Cups

Alien 3

Fight Club

Twin Peaks

Space 1931

Atom Beach

Graffiti Girl

Peek-a-boo 1

Peek-a-boo 2

Graffiti Girl 3

Thursday, January 15, 2009

Multiscapes

Multiscape 1

Multiscape 2

A Dream of Patient X.

Mind the Gap

Roadtrippin'

The Key to the Highway

No Escape

She Fell Away

Inside Out

Living in a Dream (Vienna)

Lake Hidden 1

Lake Hidden 2

Night Life

Stars Ave.

A Fix

House of the Broken Angels

στη Μαίρη, 31/12/07

Η συζήτηση στο τραπέζι πίσω μου συνεχιζόταν από ώρα. Μια που το καφενείο ήταν γεροντικό και η θέση μου δεν το επέτρεπε να στραφώ και να τις παρατηρήσω, δεν είχα και λόγο να προσέξω τι ακριβώς έλεγαν. Είχα άλλωστε το βλέμμα κολλημένο στους δυο τεράστιους κάθετους ανεμιστήρες στην επενδυμένη με ξύλο ορθογώνια κολώνα απέναντι, προσπαθώντας να θυμηθώ αν ποτέ τους είχα πετύχει εν λειτουργία: να μια ηλεκτρική κουβέντα που θα ήθελα πραγματικά να παρακολουθήσω… Ήταν όμως και αυτές οι δύο γυναικείες φωνές γεροντικές; Ξαφνικά μια λέξη ξεκόλλησε από το κομψό μουρμουρητό της μίας, κόπηκε στη μέση στον αέρα, μεταλλάχθηκε ελαφρά και έφτασε στ’ αυτιά μου παράδοξα ως κόλλα γόμα. Μια κόλλα γόμα!

Βρέθηκα πάνω από είκοσι χρόνια πίσω, και μόλις είχα πει ντροπαλά τις μαγικές αυτές λέξεις στην κυρία των Νεωτερισμών Η Κοκέτα. Η ξανθιά γυναίκα χαμογέλασε όπως πάντα και μου έφερε με την εχέμυθη σιγουριά ενός φαρμακοποιού το διαφανές κωνικό πλαστικό μπουκαλάκι που ήθελα, με την καουτσουκένια πορτοκαλί μύτη. Όλα τα παιδιά ήξεραν ότι έπρεπε να πιέσεις τη μύτη αυτή σαν γόμα στο χαρτί κρατώντας το μπουκαλάκι ανάποδα, και το μυστικό και ως τότε ανέκφραστο στόμα της θα άνοιγε προσφέροντας την κιτρινωπή, μόνιμη λύση της σε κάθε χάρτινη χειροτεχνία… η κόλλα γόμα!

Όταν άνοιξα τελικά τα μάτια η συζήτηση συνεχιζόταν ακόμα, και το πρώτο πράγμα που είδα ήταν το φλιτζάνι μου πάνω στη σταμπωτή χαρτοπετσέτα: το χρώμα τού τσαγιού ήταν ολόιδιο με της κόλλας γόμας.

Monday, January 12, 2009

The Everlasting Monday: A poem by Sylvia Plath

The Everlasting Monday

Thou shalt have an everlasting
Monday and stand in the moon.

The moon's man stands in his shell,
Bent under a bundle
Of sticks. The light falls chalk and cold
Upon our bedspread.
His teeth are chattering among the leprous
Peaks and craters of those extinct volcanoes.

He also against black frost
Would pick sticks, would not rest
Until his own lit room outshone
Sunday's ghost of sun;
Now works his hell of Mondays in the moon's ball,
Fireless, seven chill seas chained to his ankle.

Sylvia Plath, 1957